ΓΕΜΙΣΑΜΕ ΦΟΝΙΑΔΕΣ!!! Η ΓΗ ΒΟΥΛΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ!



Ντορέτα Πέππα
Κάμποσα χρόνια πριν, γύρω στο 2000, είχα προσκληθεί σε μια εκπομπή -ξέρετε, απ’ αυτές που τις λένε «πρωινάδικα», με το συνήθως ανώδυνο και αδιάφορο γενικά περιεχόμενό τους, όπου δεν περιμένεις να δεις ποτέ κάτι ιδιαίτερο, πέρα από κάποιες δύσκολα και πανάκριβα υλοποιήσιμες προτάσεις διακοσμητικής, ανάμεσα σε μαγειρέματα και σε τεχνικές του μακιγιάζ, με κάποια μικρά διαλείμματα ενίοτε για αναφορές σε μυστήρια ή σε μεταφυσική, θέματα, δηλαδή, πράγματι ενδιαφέροντα, αλλά ειδωμένα εδώ ανάλαφρα και επιδερμικά –βλ. ανούσια- από τους περισσότερους συντελεστές της εκπομπής, αλλά και από τους συνήθεις συμμετέχοντες «μαϊντανούς» στο πάνελ.
Σ’ εκείνη τη συγκεκριμένη εκπομπή, όμως, με περίμενε μια έκπληξη. Γιατί, προβλήθηκε ξαφνικά ένα βίντεο με την τελευταία συνέντευξη μιας παράξενης γυναίκας. Ήταν απ’ αυτές που τις λέμε διάμεσα (μέντιουμ), και κανονικά δε θα την είχα προσέξει καθόλου –πόσο μάλλον να τη θυμάμαι ακόμα- αφού η πλειονότητα αυτών των ανθρώπων (αμφοτέρων των φύλων) αραδιάζουν διάφορες τερατολογίες (άνευ ουσίας, κατά κύριο λόγο) και απλά… λένε για να λένε! Αλλά η συγκεκριμένη γυναίκα είχε κάτι το πολύ διαφορετικό, που τραβούσε αμέσως την προσοχή.
Πρώτα πρώτα, ήταν σοβαρή και μιας κάποιας ηλικίας και όπως δήλωσε η ίδια, ήταν πολύ άρρωστη (απ’ όσο έμαθα, πέθανε λίγο μετά, από την επάρατη νόσο). Τα λόγια της, λοιπόν, που σ’ αυτά θέλω να φτάσω, είχαν μια μεγάλη συγκινησιακή φόρτιση όπως εκφέρονταν στο βίντεο και σ’ όλη τη διάρκεια της εξαιρετικά σύντομης εκείνης συνέντευξης, τα μάτια της ήταν διαρκώς υγρά και δακρυσμένα, ενώ μια πραγματική και καθόλου προσποιητή θλίψη έβγαινε από την ευγενική πράγματι μορφή της.
Τι είπε εκείνη η γυναίκα; Ότι χαιρόταν που θα έφευγε από τη ζωή, γιατί δε θα βίωνε αυτά που έβλεπε με τα μάτια της ψυχής της να έρχονται. Με σπασμένη φωνή, περιέγραψε, λοιπόν, ότι έβλεπε δυο φίδια να ορθώνονται σε λίγα χρόνια πάνω από την Ελλάδα, ένα από την Ανατολή και ένα από τη Δύση –και την πονούσε πολύ αυτό, γιατί αγαπούσε την πατρίδα! Πράγματι, σήμερα, το βιώνουμε… Ακριβώς αυτό: τα δύο φίδια ορθωμένα πάνω από την Ελλάδα μας, ένα να έρχεται από την Ανατολή και ένα από τη Δύση. Από τη μια η οικονομική –και όχι μόνο πια- τυρρανία και η ανελέητη λεηλασία της Δύσης, και από την άλλη, η μαζική εισβολή, το τσουνάμι των λαθρομεταναστών, που, σε μεγάλο ποσοστό, σέρνουν μαζί τους την οργή τους για το δικό μας κόσμο και την ακραία και επικίνδυνη πίστη τους στο Ισλάμ. Και είναι πλέον βέβαιο πως η οργή τους αυτή θα ξεσπάσει κι εδώ, με απίστευτη φανατική βιαιότητα, αφού ο εχθρός, ο εχθρός του ανθρωπισμού και του Πολιτισμού –που ούτως ή άλλως, έχει ξεσηκωθεί και κάνει πόλεμο τρομακτικό στη Μέση Ανατολή- είναι και εντός των τειχών και είναι πανέτοιμος να ανοίξει τις πύλες της κόλασης και να καλέσει τον ήδη εξελισσόμενο ασιατικό πόλεμο και προς τη μεριά μας.

Είπε και κάτι άλλο εκείνη η γυναίκα. Είπε ότι «σε λίγο, θα γεμίσει ο τόπος φονιάδες. Κι όχι μόνο η χώρα μας, αλλά ο κόσμος όλος θα γεμίσει φονιάδες!» Αυτό είπε τότε. Και τώρα, που ξαναφέρνω στη σκέψη μου τα συγκλονιστικά της αυτά λόγια, δεν μπορώ παρά να κλίνω με σεβασμό το κεφάλι στη μνήμη της –αν και δε θυμάμαι ούτε τ’ όνομά της- και να παραδεχτώ ότι, λίγο πριν το θάνατο, εκείνη η γυναίκα είδε! Είδε τα φίδια της Ανατολής και της Δύσης –και ίσως η λέξη «φίδια» να είναι πολύ πιο κυριολεκτική απ’ όσο μπορούμε να φανταστούμε- ορθωμένα πάνω από την ιερή πατρίδα, είδε και τους φονιάδες, που ο τόπος, ο πλανήτης όλος έχει πια γεμίσει από δαύτους. Και μ’ αυτούς τους φονιάδες και τους φρικτούς φόνους που διαπράττουν καθημερινά, θα ασχοληθούμε στο παρόν. Αλλά και στο εγγύς μέλλον…
Ας αρχίσουμε, όμως, από το σήμερα. Δε χρειάζεται να πάω μακριά στο χρόνο. Μόλις προχθές, είχαμε την τρομερή σφαγή τόσων ανθρώπων –και ειδικά τόσων παιδιών- από κάποιους ανεκδιήγητους, τυφλωμένους φανατικούς και αιμοσταγείς δολοφόνους σε σχολείο στο Πακιστάν. Δε με ενδιαφέρει τι είναι ή τι πιστεύουν οι άνθρωποι αυτοί, ούτε και οι θρησκευτικές ή πολιτικές τους αιτιάσεις. Αδιαφορώ για τα αιτήματα που μπορεί να είχαν οι εισβολείς που χτύπησαν το σχολείο και που επισήμως μάς είπαν ότι τους σκότωσαν –αν τους σκότωσαν και δεν τους… φυγάδευσαν κάποιοι, επιτρέψατέ μου να έχω σοβαρές επιφυλάξεις περί του τι έγινε τελικά!- με ενδιαφέρει μόνο ένα: ότι
είναι φονιάδες! Ψυχροί, φρικτοί, ψυχανώμαλοι φονιάδες! Και επειδή κάτι τέτοιοι φονιάδες μπερδεύουν μονίμως τον Θεό στα εγκλήματά τους, έχω να πω αυτό: δεν υπάρχει κανένας Θεός, όπου κι αν πιστεύει κανείς, που να επιβραβεύει το έγκλημα και ειδικά τις σφαγές αθώων. Μα, είναι δυνατόν, να πιστεύουν κάποιοι στα σοβαρά ότι σφάζοντας παιδιά, θα πάνε να τρώνε πιλάφια στον αγύριστο; Όχι, καμιά ιδεολογία ή θρησκευτική άποψη δεν είναι δυνατόν να δικαιολογεί αυτές τις συμπεριφορές! Και ας σταματήσουν, επιτέλους, όλοι αυτοί οι ψυχανώμαλοι –που έχει γεμίσει πια η γη από δαύτους- ας σταματήσουν αυτά τα δίποδα τέρατα να επικαλούνται ως άλλοθι για τη διαστροφή τους ιδέες και θρησκείες και πολιτικές διεκδικήσεις! Και να φωνάζουν ότι κάνουν τα ανοσιουργήματά τους στο όνομα του δίκαιου και αγαθού Θεού! Πού υπάρχει το Δίκαιον και το Αγαθόν σ’ όλα τούτα τα αποτρόπαια εγκλήματα; Ούτε κανένας δίκαιος αγώνας αναφαίνεται εδώ, ούτε και καμιά αγαθότης υπάρχει στις προθέσεις και τις πράξεις, ούτε και καμία ηθική άλλωστε! Γιατί… συν τοις άλλοις, αυτοί που σκοτώνουν αμάχους, αθώους και παιδιά, είναι και άνανδροι! Δε φοράνε παντελόνια, δεν είναι άντρες! Γιατί όσοι είναι άντρες, πάνε να μετρηθούνε με ισότιμους αντιπάλους! Δε χτυπούν αδυνάτους! Κι αυτό ισχύει για όλους, μηδενός εξαιρουμένου, ανατολικά και δυτικά της υδρογείου! Οι σφαγείς, οπλισμένοι ή γραβατωμένοι –γιατί κι αυτοί σφάζουν, με άλλο τρόπο, αθώους, πολλούς αθώους!- απλά, δεν είναι άντρες! Αυτό έχω να πω εγώ ως Ελληνίδα! Αλλά και κάτι άλλο με απασχολεί εδώ, στην περίπτωση αυτή της προχθεσινής σφαγής των παιδιών στο Πεσαβάρ... Γιατί, υπάρχει ένα θέμα… Το θέμα είναι ποιος βάζει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ αυτούς τους κακούργους να κάνουν τούτα τα φρικτά εγκλήματα, το θέμα είναι ποιος τους δίνει πλάτη, ποιος τους εκπαιδεύει για να σφάζουν και ποιος τους ΠΛΗΡΩΝΕΙ, πάνω απ’ όλα!
Πάμε, όμως, και στην άλλη πλευρά… στη «δυτική» όχθη. Ούτε εκεί τα πράγματα είναι ανθρώπινα, δηλαδή… μη βάρβαρα! Όλοι είδαμε στους δέκτες μας το τραγικό περιστατικό στην Αυστραλία, με τους ομήρους και τον Ιρανό ψυχοπαθή στην καφετέρια. Είδαμε, όμως, και κάτι άλλο. Με ποιον τρόπο εισέβαλαν οι αστυνομικοί στην καφετέρια αυτή και πώς άρχισαν να θερίζουν αδιακρίτως όποιον έβρισκαν μπροστά τους υπό τον καταιγισμό των όπλων τους! Κι όμως, επισήμως μάς είπαν ότι προηγουμένως… έκαναν διαπραγματεύσεις! Ποιες διαπραγματεύσεις έκαναν με τον ανισόρροπο αυτόν άνθρωπο; Κάνε στην μπάντα για να μπουκάρουμε κι όποιον πάρει ο χάρος;
Τα ΜΜΕ, βέβαια, λένε τα δικά τους, ο τύπος λέει τα «γνωστά» και χλιαρά μυθεύματά του, αλλά δεν πα να λέει! Ποιον πείθουν τα εγχώρια αυστραλιανά και διεθνή παπαγαλάκια ότι οι «φρουροί αυτοί της έννομης τάξης» έκαναν… διαπραγματεύσεις; Δεν έκαναν! Άλλωστε, οι ώρες της ομηρίας, μέχρι την εισβολή, ήταν ελάχιστες για κάτι τέτοιο, που χρειάζεται χρόνο! Και τρόπο! Και υπομονή! Ποιον πείθουν επιπλέον  οι αυστραλιανές αρχές ότι είχαν ένα στρατηγικό επιτελικό σχέδιο «διάσωσης» των ομήρων και όχι κατακρεούργησής τους; Τι σόι επέμβαση ήταν αυτή; Αυτό ήταν
μακελειό, άλλη μια σφαγή μέσα στις τόσες που βιώνουμε τον τελευταίο καιρό, αφού οι δολοφονικές επιθέσεις έχουν γίνει πια σωστή επιδημία εξολόθρευσης των αθώων! Βιώνουμε μια τέλεια απαξίωση της ανθρώπινης ζωής. Από παντού! Και παντού! Από τους ενήλικους ή ανήλικους μακελάρηδες στα σχολεία των ΗΠΑ, μέχρι τους θηριώδεις ψυχάκηδες όπως ο Αλβανός με το καλάσνικοφ στο κέντρο διασκέδασης του Πειραιά πριν από λίγο καιρό! Και από τις τρομερές σφαγές εναντίον των Γεζίντι στη Σιντζάρ και σε άλλες περιοχές του Ιράκ και της Συρίας, μέχρι την ανατριχιαστική εκτέλεση των 43 φοιτητών στο Μεξικό, μια εκτέλεση που, το πιθανότερο, έγινε από το ίδιο το καθεστώς της χώρας!
Επανέρχομαι, όμως, στα προηγουμένως λεχθέντα. Δεν το ήξεραν οι Αυστραλοί αστυνομικοί –και οι επιτελείς τους, βεβαίως και κυρίως!- ότι μπαίνοντας στην καφετέρια μ’ αυτόν τον τρόπο που μπήκαν, θα σκότωναν κόσμο; Το ήξεραν! Και το έκαναν… Δεν ήταν… «αβλεψία»! Ας μην κοροϊδευόμαστε. ΘΕΛΟΥΝ να σκοτώνουν κόσμο! Αυτό δείχνει η τακτική τους. Κι ας ανακήρυξαν τα θύματα «ήρωες», χύνοντας επισήμως κροκοδείλια δάκρυα, μια εμμετική υποκρισία, μια κραυγαλέα παραφωνία πλάι στα πραγματικά δάκρυα των ανθρώπων, των πολιτών, που πόνεσαν για το τραγικό συμβάν. Γιατί πόνεσαν! Ακόμη κι εκείνοι που δεν είχαν καμιά σχέση με τα θύματα. Γιατί οι άνθρωποι δεν είναι κακοί, είναι κακώς ενημερωμένοι! Αλλά και καθόλου υποψιασμένοι, δυστυχώς, ώστε να αντιδρούν όπως το ένστικτο της αυτοσυντήρησης επιτάσσει! Δηλαδή, να επιστρατεύουν μεθόδους άμυνας… Όσο γι’ αυτούς που «διαφέρουν» (ή έτσι νομίζουν) και δε φέρονται ως άνθρωποι, ίσως απλά κάνουν αυτό που επιτάσσει η ΦΥΣΗ τους! Διψούν για αίμα και κυνηγούν το θήραμα! Θέλουν να σκοτώσουν και κυνηγούν!
Γιατί λέω, όμως, πως, στη συγκεκριμένη περίπτωση της Αυστραλίας, ΗΘΕΛΑΝ να σκοτώσουν αθώους;… Όχι μόνο γιατί ο τρόπος της επιχείρησης είναι ενδεικτικότατος για τις προθέσεις –κι ένα παιδί μπορεί να το καταλάβει- αλλά και γιατί το συνδυάζω με κάποιους άλλους –πολλούς, πάμπολλους, αθρόους!- φόνους άοπλων πολιτών (στη συντριπτική πλειοψηφία τους μαύρων) από αστυνομικούς στις ΗΠΑ. Και οι αστυνομικοί αυτοί όχι μόνο δεν έχουν καμιά επίπτωση του νόμου γι’ αυτούς τους φόνους που διαπράττουν, αλλά είναι σαν να έχουν λάβει εντολή να τους διαπράττουν, αν δει κανείς με προσοχή τα σχετικά βίνεο στο διαδίκτυο, όπως το βίντεο με την εν ψυχρώ εκτέλεση του δωδεκάχρονου Tamir Rice στο Κλήβελαντ του Οχάιο. Σαν να τους έχει διατάξει κάποιος: «Βαράτε στο ψαχνό! Και μη σας νοιάζει, κανείς δε θα σας καταδικάσει γι’ αυτό!»
Και αν αυτό ισχύει όντως, τότε… τι συμβαίνει εδώ; Μήπως κρύβεται κάτι πιο τρομερό, και πολύ πιο μεγάλο σε έκταση και σε στόχευση, πίσω από αυτούς τους φόνους που ζώνουν τον πλανήτη και που εκδηλώνονται ως ατομικές ή μαζικές δολοφονίες, με διαφορετικό άλλοθι κάθε φορά, με διαφορετικό στιλ ή αιτιολογία και με διαφορετικούς πρωταγωνιστές –θύτες και θύματα- οι οποίοι έχουν διάφορες ιδεολογίες, πεποιθήσεις και αντιλήψεις και ανήκουν φαινομενικά σε «διαφορετικούς κόσμους» ανά περίπτωση; Και μήπως αυτή η «ποικιλότητα» στο έγκλημα συμβαίνει ακριβώς για να μη συνδεθούν όλα αυτά τα «άσχετα» γεγονότα μεταξύ τους και αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε την τρομερή αλήθεια πίσω από τις φαινομενικά «συμπτωματικές» αυτές δολοφονίες;

Σταματάμε εδώ. Σιγά σιγά, θα αρχίσουμε τη διερεύνηση της σκοτεινής αυτής υπόθεσης, θα αρχίσουμε να ξετυλίγουμε το κουβάρι των δολοφονικών μεθόδων που μπαίνουν σιγά σιγά στην «ατζέντα» της γεωπολιτικής πραγματικότητας. Είναι μήπως αυτό το επόμενο βήμα στην υλοποίηση του τελικού σχεδίου των αρρωστημένων εγκεφάλων που κινούν τα διεθνή νήματα; Θα δείξει. Υπομονή. Η έρευνα θέλει το χρόνο της, θέλει και τύχη. Ελπίζω να τα έχω. Και τα δύο! Γιατί αυτά τα νερά είναι θολά και επικίνδυνα. Και ενοχλούν… πολύ! Τους ισχυρούς…      

Ο ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΝΤΟΡΕΤΑΣ ΠΕΠΠΑ

Ο ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ  ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΝΤΟΡΕΤΑΣ ΠΕΠΠΑ

1ο Μέρος
 Όταν εξελέγη ο Πάπας Φραγκίσκος ο Α΄ το Μάρτιο του 2013, στη θέση του παραιτηθέντος Βενέδικτου του ΙΣΤ΄, έγινε μεγάλος λόγος για την προφητεία του Μαλαχία ότι, δηλαδή, αυτός θα είναι ο τελευταίος Πάπας, ο επιλεγόμενος και Πέτρος ο Ρωμαίος (Petrus Romanus).
Θα εξετάσουμε, λοιπόν, κάποια –πιστεύω- ιδιαίτερα ενδιαφέροντα ζητήματα σχετικά με τον σημερινό «άρχοντα του Βατικανού», ώστε να καταδειχθεί ο γεωπολιτικός του ρόλος στο ζήτημα της Παγκόσμιας Θρησκείας (και όχι μόνο), τόσο ο σημερινός του ρόλος, όσο και ο μελλοντικός. Η Παγκόσμια Θρησκεία μεθοδεύεται με πυρετώδεις ρυθμούς και ο Πάπας μάς ενδιαφέρει ιδιαίτερα, αφού, σύμφωνα με όσα διαφαίνονται –αν και μπορεί να είναι παραπλανητικά τα όσα λέγονται, προσέξτε το αυτό- αυτός θα είναι ο Μέγας Αρχιερέας του πανθρησκευτικού μορφώματος… Ακόμη και αν παίξει, όμως, το συγκεκριμένο κι όχι άλλο σενάριο, το σενάριο της Παγκόσμιας Πρωτοκαθεδρίας του Πάπα δηλαδή, ούτως ή άλλως, ο Φραγκίσκος θα είναι ο τελευταίος Πάπας, αφού Πάπας με την έννοια της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας δε θα υπάρχει πλέον, εφόσον δε θα υπάρχει στο εξής διάκριση θρησκευμάτων, παρά τα όσα μεγαλόστομα λέγονται περί των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των θρησκευτικών «μειονοτήτων».
Εμείς, όμως, επί του παρόντος, δε θα εξετάσουμε τα ανθρώπινα σενάρια και σχέδια, αλλά τις προφητικές ενοράσεις που αφορούν στο συγκεκριμένο θέμα.
Να ξεκαθαρίσω κάτι. Όχι μόνο αποδέχομαι πολλές από τις υπάρχουσες προφητείες, αλλά, ως υπέρμαχος της Πατρώας των Ελλήνων Θρησκείας, θεωρώ δεδομένο ότι ο άνθρωπος έχει έμφυτη τη δύναμη της ενόρασης. Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν ως βασικό πυλώνα της θρησκείας τους τη Μαντική, ενώ προφήτης στους Δελφούς ήταν ο επικεφαλής των ιερέων – ερμηνευτών των χρησμών της Πυθίας, που ήταν οι λεγόμενοι «όσιοι» και ήταν Δευκαλιωνίδες, δηλαδή κατάγονταν από τον Δευκαλίωνα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, όποια και αν είναι η θρησκευτική τοποθέτηση κάποιου, η ενόραση μπορεί και λειτουργεί, αφού είναι πανανθρώπινη ιδιότητα. Σε ορισμένους, μάλιστα, εμφανίζεται ως ένα πραγματικό χάρισμα. Δε θα κάνω τη χάρη στους υλοτραφείς σκεπτικιστές να απορρίψω τις μεταφυσικές μου πεποιθήσεις, αν και το δέχομαι ότι οι άνθρωποι που διαθέτουν γνήσια μαντική δύναμη είναι ελάχιστοι στο χώρο και στο χρόνο.
Θεωρώ, φυσικά, ότι πολλοί είναι εκείνοι –και βεβαίως, οι τεχνολογικά παντοδύναμοι σημερινοί κρατούντες- που εκμεταλλεύονται τους χρησμούς ή τις προφητείες για να εφαρμόσουν τα σκοτεινά τους σχέδια σε βάρος της ανθρωπότητας. Αυτό, όμως, δεν αναιρεί την ίδια την ενορατική ικανότητα ως υπάρχον μέγεθος και βεβαίως, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι οι άνθρωποι μπορεί να σχεδιάζουν, αλλά δε σημαίνει ότι αυτά τους τα σενάρια τούς βγαίνουν πάντα ή τους βγαίνουν όπως εκείνοι τα θέλουν. «Πρόσεχε τι εύχεσαι», μας επισημαίνει η σοφή παράδοση και αυτό το βιώνουμε πολύ συχνά εμείς οι άνθρωποι στην πράξη. Θα πω ακόμη και κάτι τελευταίο, αφού πολλοί θα αντιτάξουν: Μα, είναι δυνατόν οι σημερινοί «τεχνοκράτες» να δίνουν τόση σημασία στο ζήτημα της Θρησκείας; Η απάντηση είναι πολύ απλή και… διπλή! Πρώτον, η θρησκεία είναι ένας μοναδικός τρόπος να ελέγχεις τεράστιους πληθυσμούς –και αυτή είναι η ευλογοφανής και επιφανειακή απάντηση στο ερώτημα. Δεύτερον (και ουσιώδες), αυτοί οι επιλεγόμενοι «τεχνοκράτες» το υλιστικό και το «πραγματιστικό» το έχουν μόνο για τις μάζες των ανοήτων, οι οποίοι θεωρούν ότι είναι «έξυπνοι» (αν και όχι ξυπνητοί) μόνο και μόνο επειδή έχουν «επιστημονικώς» (;) πεισθεί πως τα πάντα είναι ύλη (άρα φθαρτά και θνητά). Οπότε, το Αθάνατον, κατ’ αυτούς, δεν υφίσταται… Οι ίδιοι οι κρατούντες, όμως, γνωρίζουν σε βάθος τη μεταφυσική δύναμη, το Θείο Νου των πάντων εντός της φύσης, όπως γνωρίζουν και τον Αντί-Νου. Διαφωνείτε; Έχετε το ελεύθερο. Σκεφθείτε, όμως… Γιατί, αφού φαινομενικά δεν πιστεύουν σε τίποτα οι «ορθολογιστές» δυνάστες μας, επιδίδονται σε σκοτεινές τελετές, όπως μπορεί πολύ εύκολα να το διαπιστώσει πλέον ο οποιοσδήποτε από πλήθος έρευνες που έχουν γίνει και από τις βιντεοσκοπήσεις τέτοιων «ελιτίστικων» πλην εμμετικών τελετών; Αν δεν υπήρχε τίποτα –και είναι σε θέση να το ξέρουν αν υπάρχει ή όχι, αφού έχουν στα χέρια τους τις «πηγές»-  θα κατανάλωναν τόσο χρόνο (και χρήμα) για απλούς «θεατρινισμούς»; Και γιατί ό,τι κάνουν το κάνουν στα κρυφά και στα σκοτεινά; Γιατί επιμένουν σε τόση μυστικότητα πια και σε τόσα επτασφράγιστα μυστικά; Απαντήστε στα ερωτήματα εσείς.
Αφού ξεκαθάρισα τη θέση μου και τοποθετήθηκα, επιστρέφω στο θέμα μου και παραθέτω, για άλλη μια φορά, την προφητεία του Μαλαχία γι’ αυτόν τον «τελευταίο», όπως λέγεται, Πάπα:
«Κατά τον τελικό διωγμό της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας, προκαθήμενος θα είναι ο Πέτρος ο Ρωμαίος. Θα ποιμάνει το ποίμνιό του εν μέσω πολλών ταραχών και όταν αυτά θα τελειώσουν, η επτάλοφη πόλη (η Ρώμη) θα καταστραφεί και ο τρομερός κριτής θα κρίνει το λαό. Τέλος».
Για να δεχθούμε ότι μια προφητεία είναι πραγματική, θα πρέπει, πρώτα πρώτα, να εξετάσουμε αν ο συγκεκριμένος ενορατικός έχει σημειώσει επιτυχίες στις άλλες του προφητείες –αν και αυτό δε σημαίνει ότι θα πρέπει, απαραίτητα, να είναι εύστοχος σε όλες. Θα αναφέρω ενδεικτικά ότι ο προηγούμενος Πάπας (η δόξα της ελιάς, σύμφωνα με τον Μαλαχία), καθότι Βενέδικτος, συνδέεται λεκτικά με το τάγμα των Βενεδικτίνων μοναχών, που έχουν ως έμβλημα την… ελιά!
Για να δεχθούμε, όμως, ότι μπορεί να υπάρχει κάποια αλήθεια στην προφητεία περί του σημερινού Πάπα, θα πρέπει να εξετάσουμε και άλλες πηγές. Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες είναι οι προφητείες του Νοστράδαμου, ο οποίος, όπως ομολογεί στο «Γράμμα στον Ερρίκο τον Γ΄», εφάρμοσε την ίδια μέθοδο που ακολουθούσαν στους Δελφούς –και που τη βρήκε σε ένα βιβλίο του Πλουτάρχου, το οποίο έκαψε στη συνέχεια, όπως ομολογεί, για να μην πέσει σε ακατάλληλα χέρια (ή για άλλους, δικούς του λόγους, δε θα το αναλύσουμε εδώ –καταλαβαίνετε…)- γι’ αυτό και χρησιμοποιούσε χάλκινο τρίποδα κατά την ενορατική πρακτική του.
Δε θα εξετάσουμε τις προφητείες του Νοστράδαμου εν γένει –αν βγήκαν ή δε βγήκαν- δε θα εμπλακούμε σ’ αυτό, θα δούμε μόνο τι λέει για τον σημερινό Πάπα. Πώς ξέρουμε ότι αναφέρεται στον σημερινό Πάπα στις προφητείες που έχουμε επιλέξει; Θα δείτε. Είναι αρκετά εμφανές. Παραθέτω και το γαλλικό κείμενο, κάνω τη μετάφραση και επεξηγώ το περιεχόμενο, πάντα με την επιφύλαξη ότι μπορεί να πέσω έξω εν μέρει στην ερμηνεία που δίνω, όπως μου έχει συμβεί και στο παρελθόν, όταν εν έτει 1988 και στο βιβλίο μου «Ο προφήτης Νοστράδαμος» είχα τοποθετήσει την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης στο 2018, μετρώντας από το 1945, τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και υπογραφή του μη ισχύοντος πλέον Συμφώνου της Βαρσοβίας. Ο Νοστράδαμος ήταν σωστός, είχε γράψει 73 χρόνια, και πράγματι από το 1917 μέχρι το 1990 ήταν ακριβώς 73 χρόνια. Εγώ το είχα ερμηνεύσει λάθος –πού να φανταστώ ότι μέσα σε δύο χρόνια, το 1990, θα κατέρρεε αυτή η σιδηρά αυτοκρατορία, η ΕΣΣΔ, και μάλιστα αναίμακτα! Εστέ βέβαιοι ότι παραδέχομαι πάντα τα λάθη μου!
las-profesias-de-nostradamus221
Αλλά ας δούμε τι λέει ο Νοστράδαμος σε μια σειρά από προφητείες του για τον Πάπα του καιρού μας:
Ι (1ος) αιώνας
XV
Mars nous menace par la force bellique,
Septante fois fera le sang espandre;
Auge et ruyne de l’ Ecclesiastique,
Et plus ceux qui d’ eux rien voudront entendre.
Άρης μάς απειλεί με την πολεμική δύναμη,
Εβδομήντα φορές θα κάνει το αίμα να χυθεί.
Η Αύγη και τα ερείπια των Εκκλησιαστικών
Και περισσότερο εκείνων που τίποτα απ’ αυτούς δε θα θέλουν να ακούσουν.
Πόλεμο έχουμε, αίμα που ρέει άφθονο έχουμε –και δεν είναι η πρώτη φορά, θα μου πείτε. Ναι, αλλά για να δούμε λίγο τον τρίτο στίχο. Η «Αύγη», η Ανατολή, η… Ασία, άρα και το Ισλάμ δηλώνουν εδώ το παρόν! Λέμε ότι η αρχαιότατη Αύγη, μητέρα του Τήλεφου, εξορίστηκε με εντολή του πατέρα της από την Τεγέα στη Μικρά Ασία (Μυσία) και ο Παυσανίας αναφέρει, μάλιστα, ότι ο τάφος της υπήρχε στην Πέργαμο ακόμη στον καιρό του! Εκτός του ότι φωτογραφίζεται, λοιπόν, η Μικρά Ασία, η σημερινή Τουρκία (που αποτελεί πραγματικό «μέντορα» για τους Τζιχαντιστές), εκείνο το «Μυσία», που κρύβει πίσω της η «Αύγη» / Αυγή (Ανατολή, «Μεγάλη Ανατολή», όλα παίζουν) μάς θυμίζει τη γαλλική και αγγλική λέξη «Missionary – Missionaire»: ιεραπόστολος. Με λίγα λόγια, η προφητεία υποδεικνύει ότι θα χτυπηθούν οι Ιεραποστολές και εν γένει οι Εκκλησιαστικοί (ο κλήρος) –πού; Στην ανατολή! Επίσης, η λέξη «Εκκλησιαστικός» στα γαλλικά, εκτός από τον κλήρο, υπονοεί και ό,τι άλλο αφορά την Εκκλησία: αντικείμενα, σκεύη, αλλά και ναούς! Αλήθεια, πόσες εκκλησίες δεν κάηκαν ήδη από τους φανατικούς Ισλαμιστές τα τελευταία χρόνια; Και βεβαίως, εδώ ο Νοστράδαμος φωτογραφίζει το σήμερα, γιατί οι Σταυροφορίες ήταν πλέον παρελθόν στον καιρό του (16ος αιώνας), οπότε δεν μπορεί να αναφέρεται στα τότε γεγονότα.
Όσο για την τελευταία επισήμανση του Νοστράδαμου, ως προς το ποιοι μπορεί να είναι αυτοί που οι «άλλοι» δε (θα) θέλουν καθόλου να τους ακούσουν: όσοι κληρικοί, ένθεν κακείθεν, αντιτίθενται στη ΝΤΠ και στη μεθόδευση της Παγκόσμιας Θρησκείας. Αυτή είναι η πιθανότερη απάντηση. Από την άλλη… Ναι, είναι περίεργο. Όσο πιο πολύ εξαγγέλλεται η «ανοχή» της θρησκευτικής ιδιαιτερότητας, τόσο οξύνονται τα πνεύματα και ο φονταμενταλισμός και η μισαλλοδοξία και κανείς δεν ακούει κανέναν πια! Η συνταγή δεν τους βγαίνει…
Τέλος, αινιγματικό παραμένει εκείνο το «Εβδομήντα» στο β΄ στίχο. Αν και όχι τόσο… Μήπως η Βίβλος (το ιερό βιβλίο ΟΛΩΝ των Μονοθεϊστικών Θρησκειών), δεν είναι επίσης γνωστό ως η «Μετάφραση των Εβδομήκοντα»; Όλοι, λοιπόν, θα χτυπηθούν μεταξύ τους, και οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες, δηλαδή. Ήδη χτυπιούνται, παρά τους τόσους πια… «εναγκαλισμούς» των ιερατείων τους στα παγκόσμια διαθρησκειακά φόρουμ. Τώρα, θα μου πείτε… εμένα τι με απασχολεί, αφού είναι γνωστό πως δεν είμαι Μονοθεΐστρια… (Με τίποτα!) Μα, όταν πιάνει φωτιά από παντού, μήπως θαρρείτε πως οι φλόγες θα σε ρωτήσουν τι… Θεό πιστεύεις; Όταν τα βουβάλια συγκρούονται, αλίμονό σου αν βρεθείς στη μέση! Κι εμείς είμαστε δίπλα!
Αλλά ας προχωρήσουμε στην επόμενη προφητεία, όπου πλέον είναι πολύ πιο ξεκάθαρο για ποια περίοδο και για ποιους μιλάμε:
LV
Soubs l’ opposite climat Babilonique,
Grande sera de sang effusion,
Que terre et mer, air, ciel sera inique,
Sectes, faim, regnes pestes, confusion.
Yπό το αντιτιθέμενο Βαβυλώνιο κλίμα,
το αίμα τόσο άφθονο θα χυθεί,
ώστε στη γη και στη θάλασσα, στον αέρα, ο ουρανός άδικος θα είναι,
σέκτες, πείνα, νοσηρές βασιλείες, σύγχυση.

H αλήθεια είναι πως όλα παίζονται εκεί κάτω (Ιράκ, Μεσοποταμία, το «Βαβυλώνιο κλίμα»: το Ισλάμ, το «Χαλιφάτο» ως έννοια και ως επίδοξο υπερκράτος) αυτή την περίοδο που διανύουμε και το αίμα, δυστυχώς, χύνεται άφθονο. Είναι δεδομένο ότι η προφητεία μιλάει για το σήμερα, αφού γίνονται και αερομαχίες (3ος στίχος). Αλλά και η επισήμανση για τις «σέκτες» είναι ιδιαίτερα εύγλωττη: Ισμαηλίτες, Ισλαμιστές, Σουνίτες, Σιίτες κι από την άλλη, κοντά στα υπεράριθμα χριστιανικά «δόγματα», οι θρησκείες της Νέας Εποχής. Ο θρησκευτικός χάρτης της σημερινής μας πραγματικότητας. Και μαζί η πείνα, που όσο πάει και επεκτείνεται και κυριεύει πια και τη Δύση… Και η σύγχυση… Υπαίτιες γι’ αυτά όλα τα δεινά, οι «νοσηρές βασιλείες», οι σημερινές κυβερνήσεις και ηγεμονίες (και όχι μόνο της Δύσης, βλ. επίσης, Σαουδάραβες βασιλείς, Εμιράτα, Τουρκία κ.λ.π.), όλα τα αχυρένια παρακλάδια της σκιώδους υπερκυβέρνησης. Ναι, η σημερινή πολιτική είναι τόσο μα τόσο νοσηρή, τόσο διεφθαρμένη! Όσο για τη «σύγχυση», αναφέρεται ολοκάθαρα στο δόγμα της ΝΤΠ: «Τάξη μέσα από το χάος», που ο Νοστράδαμος μάς λέει ότι δε θα τους βγει, γιατί θα τους μείνει μόνο το χάος, η «σύγχυση»…

LXIX
La grand montagne ronde de sept stades,
Apres paix, guerre, faim, inodation,
Roulera loin abismant grands contrades,
Mesmes antiques & grands fondation.
To μεγάλο στρογγυλό βουνό με τα επτά στάδια,
ύστερα από ειρήνη, πόλεμο, πείνα, πλημμύρα,
θα κυλήσει μακριά, χαλώντας μεγάλες περιοχές
ακόμη και αρχαιότητες και μεγάλα ιδρύματα.

Πάλι η επτάλοφη πόλη, η Ρώμη, υπονοείται σ’ αυτό το τετράστιχο, η οποία μετά τη μεγάλη περίοδο ειρήνης την οποία βίωσε, θα εμπλακεί σε πόλεμο, θα πεινάσει –καλά, για τις πλημμύρες, δε γεννάται θέμα, όλοι έχουμε δει τι τρομακτικές πλημμύρες πλήττουν την Ιταλία, αλλά και την Ευρώπη, τα τελευταία χρόνια!- και θα συμπαρασύρει και άλλους πολλούς στην πτώση της, ενώ θα υπάρχουν καταστροφές και σε αρχαία μνημεία (αν δεν τα καταστρέψουν τίποτα «οικονομικοί μετανάστες» ταλιμπάν!), αλλά και σε μεγάλα ιδρύματα (οι τράπεζες, προφανώς, δεν εξαιρούνται). Η έκταση του χαλασμού (χαλώ, στα γαλλικά, και όχι καταστρέφω, κι αυτό έχει τη σημασία του) θα είναι μεγάλη. Όσο για την καταστροφή της ίδιας της Ρώμης, θα περιμένετε λίγο, γιατί στο μεθεπόμενο, σχετικό με το θέμα αυτό και τελευταίο άρθρο της ενότητας «Πάπας», θα μιλήσουμε διεξοδικά για τις προφητείες (και την «προφητεία»!!!) του Βατικανού, τις Σιβυλλικές Γραφές κ.ά. εξαιρετικά ενδιαφέροντα.
Γιατί, όμως, ο Νοστράδαμος χρησιμοποιεί το ρήμα «χαλάω» και όχι το ορθότερο «καταστρέφω» στην προφητεία του; Θα σταθώ λίγο στον τρίτο στίχο και σ’ εκείνο το «περιοχές» (contrades, στα γαλλικά). Η λέξη αυτή έχει διπλή σημασία, αφού μπορεί να σημαίνει και… συμβόλαια. Ίσως, λοιπόν –επειδή ο Νοστράδαμος είναι πολυσυμβολικός και πολύσημος- εδώ να μας λέει ότι, εκτός από τις φυσικές καταστροφές ή τις καταστροφές εξαιτίας πολεμικής σύρραξης, θα χαλάσουν και τα συμβόλαια μεταξύ των διαφόρων χωρών (Ευρωπαϊκή Ένωση, Συνθήκη της Ρώμης, Λέσχη της Ρώμης, όλα παίζουν!) Αναμένομεν…

ΙΙ (2ος) αιώνας
XLI
La grand’ estoille par sept iours bruslera,
Nuee fera deux soleils apparoir:
Le gros mastin toute nuit hurlera,
Quand grand pontife changera de terroir.
To μεγάλο άστρο επί επτά ημέρες θα καίει.
Το σύννεφο θα κάνει να φανούν δυο ήλιοι.
Ο μεγάλος μολοσσός όλη νύχτα θα ουρλιάζει,
όταν ο μεγάλος Ποντίφικας θα αλλάξει τόπο.

Ο Πάπας θα μετακινηθεί από το Βατικανό –προφανώς λόγω των εξελίξεων. Όσο για τη συχνότατη έλευση κομητών και μετεώρων τα τελευταία χρόνια, είναι κάτι που όλοι το ξέρουμε, αν και εδώ, μάλλον πρόκειται για κάτι πολύ μεγαλύτερο. Άλλωστε, μας προετοιμάζουν για κάτι πολύ πιο σοβαρό… Κατάπληξη προκαλεί ιδιαίτερα ο δεύτερος στίχος, που μιλάει για… δύο ήλιους! Βεβαίως! Και αυτό, όμως, το έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια. Πόσοι και πόσοι δεν έχουν δει και βιντεοσκοπήσει δύο ήλιους τα τρία τελευταία χρόνια, άσχετο αν δεν γίνονται επισήμως αποδεκτές αυτές οι μαρτυρίες! Φαίνεται, όμως, πως η σημασία του φαινομένου –και το ίδιο το φαινόμενο- θα γίνουν καταφανή και άρα αποδεκτά, τελικά, από όλους, κατά την πολυήμερη διέλευση κάποιου μεγάλου ουρανίου σώματος (!!!), αφού το τετράστιχο μιλάει για «άστρο» -και μάλιστα, μεγάλο! Παράλληλα, οι «δύο» ήλιοι θα φανούν στον ουρανό. Ο ένας θα είναι, μάλλον, το άστρο για το οποίο γίνεται λόγος. Και μπορεί να μην έγινε κάτι το 2012, όπου όλοι το περίμεναν, αλλά η προφητεία αυτή –και ο Νοστράδαμος, σημειωτέον, δεν είχε δει ποτέ του δυο ήλιους στον ουρανό- μας επισημαίνει πως «κάτι» υπάρχει, παρόλο που έχει «χρονοκαθυστέρηση».
plate10b
Πριν από τέσσερα, μόλις, χρόνια, θα λέγαμε ότι η προφητεία αυτή είναι, το πιθανότερο, «συμβολική». Σήμερα, θα πούμε ότι είναι κυριολεκτική! Ο πρόσφατος χρόνος μάς έχει ήδη δείξει πολλά… Για περαιτέρω αναλύσεις σχετικές με το θέμα, σας παραπέμπω στο δίτομο έργο μου το οποίο περιλαμβάνει το έργο του Ιωάννη Λαυρεντίου Λυδού και την έρευνά μου περί συναφών θεμάτων με τίτλο «Ένα μεγάλο ταξίδι».
Τώρα, ως προς τα υπόλοιπα του τετράστιχου, ο «μολοσσός», το σκυλί που «θα ουρλιάζει» όλη νύχτα, είναι η Αγγλία, αφού με αυτό το σύμβολο (ως μολοσσός) υπονοείται συχνά από τον Νοστράδαμο η συγκεκριμένη χώρα. Προφανώς, λοιπόν, θα υπάρξει μια μεγάλη αναταραχή στη Μεγάλη Βρετανία όταν φύγει ο Ποντίφηκας από το Βατικανό. Γιατί θα προκληθεί αυτή η αναταραχή; Στα περί Βατικανού αυτά (3ο μέρος). Απλά, κρατήστε κατά νου ότι το City του Λονδίνου είναι κατ’ ουσίαν η οικονομική «πρωτεύουσα» του πλανήτη και με τις Τράπεζες του Βατικανού παίζουν πολλά (και κυρίως, σκάνδαλα) τελευταία… Γι’ αυτό, φαίνεται, πως θα ουρλιάζει ο μολοσσός…
Όσο για τον τόπο στον οποίο θα μετακινηθεί ο Πάπας, το πιθανότερο είναι ότι θα πάει στην Αγγλία, όπως μας αποκαλύπτει η επόμενη προφητεία. Αλλά δε θα τον ωφελήσει και πολύ αυτή η μετακίνηση:

XCVII
Romain Pontife garde de t’ approcher,
De la Cite qui deux fleuues arouse,
Ton sang viendra aupres de la cracher,
Toy et les tiens quand fleurira la rose. 
Ρωμαίε Ποντίφηκα, φυλάξου και μην πλησιάσεις
την Πόλη που δυο ποταμοί τη βρέχουν,
το αίμα σου θα πάει να χυθεί κοντά εκεί,
εσένα και των δικών σου, όταν θα ανθίσει το ρόδο.

Το τετράστιχο είναι σαφές! Μιλά για τη δολοφονία του Πάπα στην πόλη των δύο ποταμών! Ακριβώς έτσι είναι γνωστή η Υόρκη, το Γιορκ (αγγλ. York), που είναι κτισμένο στη συμβολή των ποταμών Ουζ (Ouse) και Φος (Foss) στο βόρειο Γιορκσάιρ. Μπορεί, όμως, εδώ να μην είναι κυριολεκτική η επισήμανση για δολοφονία του Πάπα κατά τη διάρκεια μίας πιθανής επίσκεψής του στην Υόρκη, αλλά να υπονοείται η υπαιτιότητα της «Υόρκης» για το θάνατό του. Και μιλώ, φυσικά, για το «δόγμα της Υόρκης» στον Τεκτονισμό, που οι θιασώτες του μπορεί να αποφασίσουν άξαφνα μια «τελετουργική» δολοφονία. Η υποψία περί αυτού ενισχύεται και από την επισήμανση στον τρίτο στίχο, ότι το αίμα του Πάπα θα χυθεί «εκεί κοντά» (στην Υόρκη), άρα όχι απαραίτητα εντός της πόλης, αλλά πιθανότατα, εξαιτίας της Υόρκης, της άλλης… «Υόρκης» εννοείται. Άλλωστε, το πράγμα καθίσταται σαφέστατο με την αναφορά στην άνθιση του «ρόδου» στον τέταρτο στίχο, που είναι ένα πασίγνωστο σύμβολο για Τέκτονες και Ροδόσταυρους.
Φαίνεται ότι κάπου θα τα χαλάσουν μεταξύ τους (οι «τριανταφυλλένιοι» και ο Πάπας, που σήμερα τα πάνε πρίμα) ή δε θα χρειάζονται πια την παρουσία του στην παγκόσμια σκηνή, αφού θα έχουν ήδη «ανθίσει», θα έχουν πάρει όση δύναμη χρειάζονται και θα είναι έτοιμοι να κυβερνήσουν χωρίς να πρέπει να πληρώνουν και κάποια ακριβά ιερατεία αποπάνω… Θα δούμε, όταν έρθει η ώρα.
Επί του παρόντος, θα κλείσω αυτό το πρώτο μέρος της εδώ αναζήτησης. Στο επόμενο και δεύτερο μέρος, θα διερευνήσουμε και θα ξεκαθαρίσουμε αν ο Πάπας Φραγκίσκος ο Α΄ είναι ή όχι ο Πέτρος ο Ρωμαίος, καθώς και αν θα είναι αυτός ο τελευταίος Πάπας, ενώ τα περί Σιβυλλικών Γραφών ή Χρησμών και τα περί Βατικανού εν γένει, θα τα εξετάσουμε στο τρίτο άρθρο μας. Γιατί το Βατικανό κρύβει, όντως, μία –κυρίως- προφητεία, μία πολύ ιδιαίτερη και άγνωστη στο ευρύ κοινό προφητεία! Για θυμηθείτε κι εκείνα τα περί «βάπτισης» ακόμα και των… εξωγήινων, που είχε αναφέρει τόσο ο προηγούμενος, όσο και ο σημερινός Πάπας…
Για τον ΕΟΕ

ΠΑNΘΡΗΣΚΕΙΑ: Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ, Ο ΠΑΠΑΣ… ΦΕΥΓΕΙ; ΜΕΡΟΣ Β’ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΝΤΟΡΕΤΑΣ ΠΕΠΠΑ


ΠΑNΘΡΗΣΚΕΙΑ: Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ, Ο ΠΑΠΑΣ… ΦΕΥΓΕΙ; ΜΕΡΟΣ Β’ ΑΡΘΡΟ ΤΗΣ ΝΤΟΡΕΤΑΣ ΠΕΠΠΑ
Στο πρώτο μέρος του αφιερώματός μας για τις προφητείες που αφορούν στο ρόλο του Βατικανού και του Πάπα στην προετοιμαζόμενη πυρετωδώς Παγκόσμια Θρησκεία (βλ. προηγούμενο άρθρο), είδαμε ότι υπάρχει η επισήμανση ότι ο τελευταίος Πάπας, τον οποίο ο Μαλαχίας αναφέρει στις προβλέψεις του για τους Πάπες ως «Πέτρο Ρωμαίο», θα βρει τραγικό τέλος, αφού πρώτα θα έχει αναγκαστεί να εγκαταλείψει το Βατικανό, εξαιτίας κάποιων εξαιρετικά μεγάλων ταραχών. Βέβαια, ένα τέτοιο ενδεχόμενο μπορεί να ταράζει πολλούς και οι πλέον πραγματιστές μπορεί να λένε ότι ο Μαλαχίας ή και όποιος άλλος δεν ήξερε τι έγραφε, αλλά κάποτε δε θα γίνει, ούτως ή άλλως, κάτι τέτοιο; Κάποτε όλα τελειώνουν, γνωστό αυτό… Εμείς, όμως, ενδιαφερόμαστε για τη διερεύνηση των υπαρχόντων προφητειών και για την προσέγγιση της ερμηνείας τους στο μέτρο που μας αφορά στον παρόντα χώρο και χρόνο. Ας δούμε, λοιπόν, τώρα τι άλλο σχετικό με το θέμα μας κρύβουν οι προφητείες, παραμένοντας και στο δεύτερο αυτό μέρος στα του Νοστράδαμου.
Ο Πάπας Φραγκίσκος είναι, άραγε, ο τελευταίος Πάπας, είναι ο Πέτρος ο Ρωμαίος του Μαλαχία; Και πώς συνδέεται η Παγκόσμια Θρησκεία / Πανθρησκεία με τα επερχόμενα γεγονότα και το μέλλον του πλανήτη και της ανθρωπότητας; Αναφέρει κάτι περί αυτών ο Νοστράδαμος;
IV (4ος) αιώνας
V
Croix, paix, soubs vn accomply diuin verbe,
L’ Espaigne & Gaule seront vnis ensemble:
Grand clade proche, & combat tres accerbe,
Coeur si hardy ne sera qui ne tremble.
-
Σταυρός, ειρήνη, υπό έναν θα ολοκληρωθεί ο θείος λόγος,
η Ισπανία και η Γαλλία θα έχουν μαζί ενωθεί.
Ο μεγάλος κλάδος κοντινός και η μάχη πολύ πικρή,
δε θα υπάρχει ψυχή τόσο θαρραλέα ώστε να μην τρέμει.

Δεν ξέρουμε αν τα σχέδια της ΝΤΠ για την Πανθρησκεία θα τελεσφορήσουν τελικώς, αλλά ο πρώτος στίχος –που είναι όντως εκπληκτικός- μας λέει ότι, αν όχι όλες οι θρησκείες –γιατί αυτό μάλλον δε φαίνεται να το πετυχαίνουν- τουλάχιστον όλες οι χριστιανικές εκκλησίες (Σταυρός) θα ενωθούν, θα έχουν «ειρήνη», θα ομονοήσουν και θα συμμαχήσουν δηλαδή, ύστερα από τόσους αιώνες σχισμάτων και αντιπαλοτήτων. Και βεβαίως, ένας θα είναι ο αρχηγός όλης αυτής της ένωσης, ο οποίος θα έχει και το… αλάθητο, εφόσον το τετράστιχο μάς λέει ότι αυτός θα ολοκληρώσει το «θείο λόγο» -τον χριστιανικό, εννοείται. Άρα, αφού τίθεται το ζήτημα του «αλάθητου», έστω και περιφραστικά στην προφητεία, μιλάμε για τον Πάπα. Αυτός είναι ο επικρατέστερος υποψήφιος, ο «ένας».
Πότε θα γίνει αυτό; Όταν θα ενωθούν η Γαλλία και η Ισπανία, που στον καιρό του Νοστράδαμου ήταν, βεβαίως, ορκισμένοι αντίπαλοι. Τι σημαίνει αυτή η ένωση, όμως; Τη συνένωση των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου, εν όψει της οικονομικής κρίσης (και η Γαλλία έχει μπει στη δυσάρεστη διαδικασία της συνεχούς αξιολόγησης από τους «οίκους»… [μη] ανοχής!) ή κάτι βαθύτερο; Γιατί αν λάβουμε υπόψη μας την Ισπανία όπως ήταν στον καιρό του Νοστράδαμου (16ος αιώνας), η χώρα αυτή, λόγω των αποικιών της τότε, εκτεινόταν από την Αμερική και την Ινδία, μέχρι τις Κάτω Χώρες, ενώ κατείχε και μέρος της Γερμανίας ακόμα! Η δυναστεία των Αψβούργων, που κυβερνούσε τον καιρό εκείνο την Ισπανία, εκτός των άλλων, είχε κατανικήσει και τους Οθωμανούς Τούρκους (Ναυμαχία του Ναυαρίνου). Αλλά η Ισπανία ηττήθηκε, τελικά, από τους Γάλλους και οι Αψβούργοι αντικαταστάθηκαν από τη δυναστεία των Βουρβώνων της Γαλλίας. Ίσως, λοιπόν, αν λάβουμε υπόψη μας την εικόνα που είχε για την Ισπανία ο Νοστράδαμος, να μιλάμε για μια πολύ ευρύτερη συμμαχία – συνασπισμό δυνάμεων, εφόσον υπάρχει στον τρίτο στίχο και εκείνη η αναφορά στον κοντινό «κλάδο», ένας όρος που αφορά τα στέμματα και τις συγγένειές τους, αλλά αφορά επιπλέον και τη Γενετική επιστήμη, την οποία, μόνο σήμερα, ασκούμε επισταμένως και ίσως… εσφαλμένως! Ο Νοστράδαμος δε χρησιμοποιεί διόλου τυχαία τον όρο «κλάδος» (clade, στα γαλλικά, αλλά και στα αγγλικά, μια ελληνική λέξη κατ’ ουσίαν), ένα διεθνή όρο, αντιληπτό από όλους, ο οποίος συνδέθηκε με τη Γενετική επιστήμη μόνο μετά την επικράτηση της θεωρίας του Δαρβίνου και όχι πρωτύτερα. Ίσως, λοιπόν, ο Νοστράδαμος χρησιμοποίησε το συγκεκριμένο όρο –και όχι τον όρο «γενεαλογικό δέντρο» ή σκέτα «δέντρο» π.χ.- ακριβώς για να μας υποδείξει ότι αναφέρεται στην εποχή μας! Σε μια εποχή, που οι συγγένειες μεταξύ των βασιλικών οικογενειών, αλλά και των κλάδων όλων των ισχυρών οικογενειών του πλανήτη σχετίζονται πλέον μεταξύ τους, ενώ μεσουρανεί και η Γενετική επιστήμη και τα πειράματά της.
Όμως, παρά την τόση «ένωση» πια όλων αυτών των κλάδων και παρακλάδων και… περικοκλάδων, η μάχη που επέρχεται με τους αντιπάλους των «γενεαλογιών» και των συνομοταξιών (διπόδων και τετραπόδων) θα είναι «πικρή», δηλαδή, η Δύση θα χάσει –τουλάχιστον σ’ αυτή τη φάση που περιγράφεται σ’ αυτό το τετράστιχο, αφού καμιά προφητεία σχεδόν δεν είναι κατηγορηματική για κάποιο οριστικό αποτέλεσμα μιας ιστορικής πραγματικότητας. Σε κάθε περίπτωση, όμως, στη συγκεκριμένη φάση, ο τρόμος της Δύσης θα είναι τόσος, ώστε το θάρρος θα λείπει απ’ όλους. Άλλωστε, το διαβλέπουμε –φευ!- ήδη, οι σημερινοί Δυτικοί δεν έχουν καθόλου ευψυχία, δεν έχουν καθόλου το αξιόμαχο –σε αντίθεση με το Ισλάμ, που γίνεται όλο και πιο ισχυρό, όλο και πιο απειλητικό! Οι Δυτικοί το μόνο που ξέρουν να σκοτώνουν είναι τους λαούς, αλλά είτε από… απόσταση, με τις ιπτάμενες φονικές μηχανές τους, είτε με τον ασυνείδητο, ανήθικο, αλλά και «άκαπνο» -όπως θα αποδειχθεί- «Οικονομισμό» τους. Οι σημερινοί ηγέτες, αλλά και οι πλουτοκράτες της Δύσης είναι ψυχροί, ανάλγητοι και απαθείς, αλλά μόνο πίσω από τον «γκισέ» τους, όχι μπροστά στα όπλα των εναντίων… τα οποία θα τους προκαλέσουν τρόμο, όταν θα κληθούν να τα αντιμετωπίσουν καταπρόσωπο. Και θα κληθούν! Πότε θα γίνει αυτό; Πότε θα καταρρεύσει η «αυτοκρατορία της Δύσης»; Όταν όλες (οι χριστιανικές τουλάχιστον) «δια-κλαδώσεις» θα έχουν ενωθεί!
(5ος) αιώνας
IX
Aux sacrez temples seront faicts escandales,
Comptez seront par honneurs et louanges:
D’ vn que on graue d’ argent d’ or les medalles,
La fin sera en tourmens bien estranges.
-
Στους ιερούς ναούς θα γίνουν σκάνδαλα.
Θα γίνουν υπολογίσιμα, προς χάριν τιμών και εγκωμίων:
Εξαιτίας ενός που θα τον κατηγορήσουν για χρήμα και χρυσά μετάλλια.
Το τέλος θα ’ρθεί με κάποια πολύ παράξενα βασανιστήρια.

Στο τετράστιχο αυτό είναι σαφές ότι γίνεται λόγος για τα σκάνδαλα που συγκλονίζουν τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία (οικονομικά σκάνδαλα, παιδεραστία, διαφθορά κ.λ.π.). Όχι πως δε γίνονταν συνέχεια και κατά συρροήν τέτοια πράγματα, αλλά τώρα, όμως, θα γίνουν «υπολογίσιμα», επειδή η Πανθρησκεία έχει ανάγκη από τιμές, εγκώμια και στήριξη για να εγκαθιδρυθεί, οπότε υποχρεούται να… κόψει και μερικά «ιερά» κεφάλια για να πείσει το «ποίμνιο» περί των αγαθών προθέσεών της! Και μάλιστα, θα υπάρξει και κάποιος που θα είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος και που θα τον κατηγορήσουν για «χρήμα» και… χρηματισμό, ξέπλυμα μαύρου χρήματος κ.λ.π. > βλ. «χρυσά μετάλλια». Πάντα πρέπει το κακό να συμβολοποιείται με την απόδοσή του σε κάποιο πρόσωπο, ώστε να βγαίνουν λάδι οι υπόλοιποι… τράγοι! Παρόλ’ αυτά, ο τελευταίος στίχος είναι σαφής. Ό,τι και να κάνουν, το τέλος δεν το γλιτώνουν. Και αυτό το τέλος θα είναι εξαιρετικά οδυνηρό, αν και με έναν παράξενο, βασανιστικό, αλλά και αναπάντεχο τρόπο.
Καλά όλ’ αυτά, αλλά… συμφωνεί, άραγε, ο Νοστράδαμος με την προφητεία του Μαλαχία για τον Πέτρο τον Ρωμαίο ή αγνοεί τελείως αυτή την «επισήμανση»; Θα δούμε ότι… μάλλον συμφωνεί!
VI (6ος) αιώνας
LXVI
Au fondement de la nouuelle secte,
Seront les os du grand Romain trouuez,
Sepulchre en marbre apparoistra couuerte,
Terre trembler en Auril, mal enfouetz.
-
Kατά την ίδρυση της καινούργιας σέκτας,
τα οστά του μεγάλου Ρωμαίου θα βρεθούν,
μαρμάρινο μνήμα θα φανεί να τα καλύπτει,
η γη θα τρέμει τον Απρίλιο, δύσκολη η φυγή.

Η καινούργια «σέκτα» που θα ιδρυθεί είναι η Παγκόσμια Θρησκεία. Εκείνο τον καιρό, λοιπόν, παράλληλα με τις κινήσεις για τη συγκρότησή της, θα… αποκαλυφθούν τα οστά του «μεγάλου Ρωμαίου», δηλαδή του Αποστόλου Πέτρου, αφού αυτός είναι ο μεγάλος Άγιος της Ρώμης. Και μάλιστα, τα οστά θα βρεθούν σε μαρμάρινο μνήμα.
Για να δούμε, υπάρχει καμιά ένδειξη για την αλήθεια αυτής της πρόβλεψης; Και αν ναι, πώς αυτή μπορεί να σχετίζεται με τον Πάπα Φραγκίσκο τον Α΄;
Ας δούμε, πρώτα πρώτα, τι αναφέρεται επισήμως για τον τάφο του Αγ. Πέτρου.
Σύμφωνα με αυτό που υποστηρίζουν οι Ρωμαιοκαθολικοί –και που οι υπόλοιποι δεν το δέχονται… ακόμα- ο Απόστολος Πέτρος τάφηκε στον Βατικάνειο Λόφο, έξω από τον Ιππόδρομο (οι αρχαιολογικές έρευνες υποστηρίζουν ότι η μεταξύ τους απόσταση ήταν περίπου 150 μέτρα), και σε εκείνο το σημείο τοποθετήθηκε αρχικά μια κόκκινη πέτρα. Αργότερα, στο ίδιο σημείο, κτίστηκε ένας μικρός ευκτήριος οίκος, όπου οι πρώτοι Χριστιανοί λειτουργούσαν, ενώ, με την επίσημη αναγνώριση του Χριστιανισμού από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο, έγινε η ανέγερση μιας μεγαλόπρεπης Βασιλικής, η οποία αντικαταστάθηκε αργότερα από το ναό που υπάρχει και σήμερα. Ο Τάφος του Αγ. Πέτρου εντοπίζεται (έτσι λένε) κάτω από την κεντρική Αγία Τράπεζα του Καθεδρικού του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό.
Υπάρχει ή όχι αλήθεια σ’ όλο αυτό, ο Νοστράδαμος δεν το εξετάζει απ’ αυτή τη σκοπιά, δεν είναι ιστορικός ούτε αρχαιολόγος, απλά βλέπει ότι αυτό πιστεύεται γενικά και αυτό «βγαίνει προς τα έξω», οπότε το καταγράφει -άλλωστε, πώς να μην το δεχθεί, αφού ήταν Ρωμαιοκαθολικός;
Καλός ο «θρύλος», αλλά υπάρχει τίποτε νεότερο σ’ όλα αυτά; Για πάμε να το δούμε.
Τον Ιούλιο του 2014, μέσω αυτού του άρθρου, που απόσπασμά του περιλαμβάνω εδώ από το σάιτ: ( http://www.amen.gr/article18581), κυκλοφόρησαν τα εξής:
«Τα σπλάχνα της ρωμαϊκής γης, ακριβώς κάτω από τη βασιλική του Αγίου Πέτρου στο λόφο του Βατικανού,  έκρυβαν για εκατοντάδες χρόνια ένα μεγάλο μυστικό. Μια Νεκρόπολη, τις τελευταίες «κατοικίες» εκατοντάδων κεκοιμημένων κατοίκων της Ρώμης, από την εποχή του Νέρωνα, στα μέσα του 1ου μ.Χ. αιώνα, μέχρι και τα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου, περίπου 300 χρόνια μετά. Σε αυτή την πόλη των νεκρών ξεχωριστή θέση είχε ο τάφος ενός σημαντικού προσώπου. Πρόκειται, κατά την παράδοση, για τον τάφο του Αποστόλου Πέτρου, ιδρυτή της Εκκλησίας της Ρώμης και μάρτυρα του Χριστιανισμού…Η Νεκρόπολη είχε μείνει θαμμένη για περισσότερα από 1500 χρόνια. Αν και  ακολούθησαν τυχαίες ανακαλύψεις, η συστηματική αρχαιολογική έρευνα ξεκίνησε μόλις το 1939, με πρωτοβουλία του Πάπα Πίου του 12ου. Για πολλά χρόνια, οι αρχαιολόγοι εργάστηκαν στα μαυσωλεία της Νεκρόπολης που βρίσκεται στο λεγόμενο «Επίπεδο Π», δηλαδή κάτω από το επίπεδο όπου σήμερα βρίσκεται η Κρύπτη με τους Τάφους των Παπών και το οποίο ταυτίζεται με το πάτωμα της αρχαίας Κωνσταντίνειας Βασιλικής. Από το 2004, μικρός αριθμός προσκυνητών, κυρίως κληρικοί και μοναχές, επισκέπτονται την Νεκρόπολη και μπορούν να δουν από κοντά το ακριβές σημείο της ταφής του Αποστόλου Πέτρου. Στο εσωτερικό του τάφου, αρχαιολόγοι εντόπισαν μικρά τμήματα οστών τα οποία με ειδικές έρευνες τα χρονολόγησαν ότι είναι του 1ου μ.Χ. αιώνα και ανήκουν σε ηλικιωμένο άνδρα.»
Βέβαια, από μόνη της αυτή η αξιολόγηση δεν έχει αρχαιολογική αξία, αφού τα οστά που βρέθηκαν μπορεί να ανήκουν σε έναν οποιονδήποτε ηλικιωμένο άνδρα του 1ου αιώνα μ.α.χ.χ., ενώ από το 1939 που ξεκίνησαν οι έρευνες στη Νεκρόπολη, έχουν ήδη περάσει αρκετές δεκαετίες. Παρόλ’ αυτά, όπως διαβάζουμε στο http://en.wikipedia.org/wiki/Vatican_Necropolis, τα οστά αυτά βρέθηκαν σε μια «μαρμάρινη» εσοχή του τείχους που βρίσκεται δίπλα στους τάφους. Γι’ αυτό η επισήμανση στην προφητεία ότι το μαρμάρινο μνήμα «θα φανεί» να τα καλύπτει, ενώ δε θα τα καλύπτει κατ’ ουσίαν. Επανέρχομαι: μην ψάχνετε αν έχει αρχαιολογική αξία το εύρημα, αλλά αν έχει γεωπολιτική αξία! Αυτό, άλλωστε, επισημαίνει και ο Νοστράδαμος. Ας δώσουμε τώρα ιδιαίτερη προσοχή στο επόμενο άρθρο, που το βρίσκουμε στο λινκ: http://www.logosapologia.org/?p=4860.
Διαβάζουμε, λοιπόν, ότι ο Πάπας Φραγκίσκος ο Α΄ είναι ο πρώτος Πάπας που κατέβηκε σ’ αυτή τη Νεκρόπολη και ο πρώτος που πήγε να δει από κοντά αυτό που υποτίθεται πως είναι ο τάφος του Αποστόλου Πέτρου!
Ο Πάπας Φραγκίσκος, ο επιλεγόμενος και Μαύρος Πάπας, αφού αυτόν τον τίτλο παίρνουν όσοι Πάπες προέρχονται από το Τάγμα των Ιησουιτών, μπορεί να μην έλαβε το όνομα του… Πέτρου, αλλά είναι ο πρώτος Πάπας που επισκέφθηκε τον φερόμενο ως τάφο του Αποστόλου Πέτρου! Λέμε εδώ ενημερωτικά για όσους δεν το γνωρίζουν ότι οι Ιησουίτες είναι γνωστοί για το αδίστακτο των ενεργειών τους, τη συνεχή και συνωμοτική εμπλοκή τους στην Πολιτική (ο Ιησουίτης Ρέτινγκερ υπήρξε, για παράδειγμα, ιδρυτικό μέλος τόσο της Λέσχης της Ρώμης, όσο και της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, αμφότερες γνωστά νεοταξίτικα… «υπερκαταστήματα») και τις απάνθρωπες μεθόδους που συχνά χρησιμοποιούν για να επιβάλλουν την ισχύ τους, οπότε ο Πάπας αυτός, ο «δικός τους», που εμφανίζεται ως «πρόβατο» και ως «άγιος», δεν μπορεί παρά να προσποιείται, εμφανίζοντας ένα ψεύτικο κατ’ ουσίαν πρόσωπο, εφόσον είναι Ιησουίτης και την τακτική αυτού του Τάγματος έχει διδαχθεί και υιοθετήσει. Ίσως αυτό να είναι και η αιτία που θα του δημιουργηθούν τόσα προβλήματα στο μέλλον… Και θα αναγκαστεί πιθανόν να φύγει από το Βατικανό, αν και η φυγή του κάποιον Απρίλη, όπως διαβάζουμε στην προφητεία, θα είναι δύσκολη, αφού «η γη θα τρέμει». Πιθανόν, λοιπόν, να έχουμε και ισχυρούς σεισμούς τη συγκεκριμένη περίοδο.
Βέβαια, επί του παρόντος, ο Φραγκίσκος ετοιμάζεται για ένα ταξίδι στο Φανάρι, ώστε να προωθήσει το σχέδιο της «ένωσης». Είναι σίγουρο ότι θα βρει πρόσφορο έδαφος, εφόσον την ίδια γραμμή παγκοσμιοποιητικής πλεύσης ακολουθεί και ο του Φαναρίου Βαρθολομαίος.
Επανερχόμενοι στο ζήτημα του Πέτρου του Ρωμαίου, θα πούμε ακόμη ότι το επίθετο του Πάπα Φραγκίσκου είναι Bergoglio. Berg στα παλαιότερα ευρωπαϊκά ιδιώματα (π.χ. στα αρχαία νορβηγικά) σημαίνει «βουνό» ή «βράχος», δηλαδή… πέτρα! Όσο για το δεύτερο συνθετικό, «Οglio» είναι ένας ποταμός στη Λομβαρδία της Ιταλίας. Το ποτάμι, εσωτεριστικά, σημαίνει μετακίνηση, ταξίδι. Άρα, το όνομα Bergoglio θα μπορούσε να σημαίνει το «βράχο» που μετακινείται στον ποταμό «Οglio», δηλαδή στην Ιταλία (Ρώμη). Ή άλλοις λόγοις, ο Πέτρος (από την Αργεντινή), που ταξίδεψε στο Βατικανό και έγινε Ρωμαίος!

IΧ (9ος) αιώνας
XΧΧII
De fin porphire profond colon trouuer
Dessouz la laze scripts capitolin:
Os poil retors Romain force prouuee,
Classe agiter au port de Methelin.
-
Κολόνα ανευρίσκεται από φίνα βαθιά πορφύρα,
κάτω από τον σχιστόλιθο, γραφές του Καπιτωλίου.
Οστά, τρίχωμα, επιστροφή του Ρωμαίου, δύναμη που αποδεικνύεται,
η τάξη σε αναταραχή στο λιμάνι του Mεθελίν.

Το πιθανότερο είναι ότι το τετράστιχο αυτό μιλά και αυτό για τη Νεκρόπολη του Βατικανού και για τις εκεί πρόσφατες ανασκαφές. Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι θα βρεθεί μια «πορφυρή» κολόνα, η οποία θα είναι από κόκκινο σχιστόλιθο, που έχει πράγματι ένα χρώμα μοβ – πορφυρό βαθύ. Το πέτρωμα αυτό, χάριν του εντυπωσιακού του χρώματος, χρησιμοποιούνταν ήδη από την Αρχαιότητα ως δομικό υλικό. Η προφητεία μάς λέει ακόμα ότι από το ίδιο πέτρωμα θα είναι και το δάπεδο στο σημείο εκείνο. Και εκεί, κάτω από το σχιστόλιθο, θα βρεθούν οι αρχαίες Γραφές του Καπιτωλίου (της Αρχαίας Ρώμης, δηλαδή!), που δεν είναι άλλες από τις… Σιβυλλικές Γραφές, δηλαδή τους πανάρχαιους χρησμούς της Ρώμης (τους οποίους είχε παραδώσει στους Ιταλιώτες η Ελληνίδα Σίβυλλα από την Κύμη), αλλά και τα τόσο αινιγματικά και μυστηριώδη Ταγητικά βιβλία, αμφότερα θεωρούμενα ως τα ιερά βιβλία των Ρωμαίων! Αλλά σχετικά μ’ αυτές τις Γραφές θα μιλήσουμε αναλυτικά στο επόμενο, τρίτο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος για το Βατικανό, τον Πάπα και την Παγκόσμια Θρησκεία.
Ο τρίτος στίχος αποτελεί άλλη μια έκπληξη, καθώς μιλά για την εύρεση των πενιχρών και κατεστραμμένων λειψάνων κάποιου (για θυμηθείτε το εύρημα των αρχαιολόγων σχετικά με «τον ηλικιωμένο άνδρα»…), κι αυτός ο κάποιος θα σημάνει την επιστροφή του… Ρωμαίου! Ε, είναι πολλά όλ’ αυτά για να είναι… σύμπτωση! Όσο για τη δύναμη, αυτή προφανώς θα αποδειχθεί ως αεί υπάρχουσα μόλις αναγνωσθούν οι «Γραφές» που θα βρεθούν κάτω από το «σχιστόλιθο». Και τότε, η τάξη στο λιμάνι του… Μπεθελίν θα διασαλευτεί.
Και εδώ, κρατάμε αναπνοή! Γιατί… το λιμάνι –ή μάλλον η ακτή- Μπεθελίν βρίσκεται στις… Βερμούδες! Ναι, ο Νοστράδαμος μιλάει εδώ για το Τρίγωνο των Βερμούδων, όπου συμβαίνουν όλα αυτά τα τόσο παράξενα φαινόμενα, με τις εξαφανίσεις πλοίων και αεροπλάνων, αλλά και τις εμφανίσεις σκαφών, φώτων και άλλων παράδοξων εξ ουρανού ή εκ θαλάσσης προερχομένων!
Οι Βερμούδες ανακαλύφθηκαν το 1503 (ο Νοστράδαμος έγραψε τους «Αιώνες» το 1555) από τον Ισπανό κυβερνήτη Χουάν ντε Μπερμούντεζ, από τον οποίο πήραν και το όνομά τους. Ακόμα και αν δεχθούμε –παρότι απίθανο- ότι ο Νοστράδαμος ήξερε την περίπτωση της ανακάλυψης αυτής του Μπερμούντεζ (άρα και την ονομασία Βερμούδες), είναι αδύνατον να είχε υπόψιν του το Μπεθελίν, αφού η ονομασία στην περιοχή αυτή των Βερμούδων δόθηκε μόλις το 1898 προς τιμήν του Franklin Cloud Bethell / Μπέθελ, ο οποίος άνοιξε το πρώτο ταχυδρομείο εκεί!
Τώρα… τι αναταραχή (και γιατί… άραγε;) θα έχουμε στο Τρίγωνο των Βερμούδων όταν ανακαλυφθούν οι Γραφές της Αρχαίας Ρώμης; Νέο κύμα εξαφανίσεων ή / και… εμφανίσεων; Ποιος ξέρει; Άλλωστε, το Βατικανό διατηρεί πολύ στενούς δεσμούς με τους παράξενους ουράνιους «επισκέπτες» απ’ όσο έχει φανεί. Οψόμεθα!
Πάντως, περισσότερα επί του προκειμένου –είπαμε- στο τρίτο μέρος!
Χ (10ος) αιώνας
XXXI
Le sainct Empire, viendra en Germanie,
Ismaelites trouuerons lieux ouuerts,
Anes voudront aussi la Carmanie
Les soustenants de terre tous couuerts.
-
H αγία Αυτοκρατορία θα έρθει στη Γερμανία,
οι Ισμαηλίτες θα βρουν τους τόπους ανοιχτούς,
οι όνοι θα θελήσουν επίσης την Καρμανία
οι κρατούντες της γης όλοι καλυμμένοι.

Στο τετράστιχο αυτό προβλέπεται η αναβίωση, κατ’ ουσίαν, της Αγίας Ρωμαϊκής Γερμανικής Αυτοκρατορίας του Καρλομάγνου. Πολλοί μπορεί να σπεύσουν να πουν ότι αυτό έχει ίσως ήδη συμβεί, με τη σύμπραξη Γερμανίας και Ιταλίας κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όμως, η αλήθεια είναι λίγο διαφορετική, ειδικά για όποιον μελετά και συνειδητοποιεί ξαφνικά ότι ούτε αυτή, η προηγούμενη «σύμπραξη» δεν ήταν καρπός του τυχαίου, αλλά προϊόν μιας παλαιάς και βαθιάς σχέσης, στην οποία είναι βέβαιο ότι οι νοσταλγοί της θα επανέλθουν. Νομίζετε ότι είναι τυχαίο το ότι οι της Ε.Ε. ξεκινούν την Ιστορία της Ευρώπης από τον Καρλομάγνο;
Αλλά αυτά θα τα δούμε όταν ασχοληθούμε (σύντομα, ελπίζω) με το ζήτημα Γερμανία και Παγκόσμια Θρησκεία. Για την ώρα, θα πούμε ότι, ούτως ή άλλως, δε «φωτογραφίζεται» εδώ ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αφού γίνεται κουβέντα για τους Ισμαηλίτες, που θα «βρουν τους τόπους ανοιχτούς». Μήπως αυτό δε γίνεται σήμερα; Τους εξόπλισαν –τους ακραίους Μουσουλμάνους, εννοώ- τους δυνάμωσαν, τους έδωσαν απίστευτα πολλά δικαιώματα (και εντός της Ευρώπης) και τώρα αλωνίζουν. Και σφάζουν… Βέβαια, αυτοί που σφάζουν (επί της παρούσης) είναι οι Τζιχαντιστές Σουνίτες. Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι δε θα αναδυθούν και άλλες ισλαμικές «δυνάμεις», όταν μάλιστα, κάποιες απ’ αυτές έχουν και μια τέτοια προϊστορία! Γιατί… ποιοι είναι οι «Ισμαηλίτες»; Οι εξτρεμιστές Σιίτες. Και ειδικά οι Νιζαρίτες Ισμαηλίτες, όπως λέγονται, που πιστεύεται ότι σήμερα αριθμούν περί τα 15.000.000 οπαδούς σε 25 χώρες είναι οι απόλυτοι και φανατικοί υποστηρικτές του αξιώματος: «Δεν υπάρχει παρά μόνο ο Ένας Θεός, ο Αλλάχ, και ο Μωάμεθ είναι ο Προφήτης του», οπότε, μπορεί να μπουν κι αυτοί στο χορό… Όσο για την προϊστορία τους, οι Νιζαρίτες Ισμαηλίτες Σιίτες, κατά την περίοδο των Σταυροφοριών, ήταν οι περιβόητοι Ασσασίνοι –ναι!- οι φανατικοί δολοφόνοι εκτελεστές του Τάγματος του «Γέρου του Βουνού»! Και γι’ αυτούς ακριβώς μιλάει εδώ ο Νοστράδαμος! Έχουμε να δούμε πολλά… ακόμα…
Αλλά ας προχωρήσουμε στον τρίτο στίχο, όπου καταγράφεται ότι ενώ θα συγκροτείται η Αγία Ρωμαϊκή Γερμανική Αυτοκρατορία και οι Ασσασίνοι θα έχουν κάνει την επανεμφάνισή τους –από φονιάδες φανατικούς Ισλαμιστές γέμισε όλη η γη ξαφνικά, το βλέπουμε!- κάποιοι… «όνοι» θα θελήσουν την Καρμανία. Ως όνους ο Νοστράδαμος υπονοεί σαφώς τους Εβραίους, αφού, σύμφωνα και με τον Διόδωρο Σικελιώτη –για να δώσουμε ένα μόνο παράδειγμα- στο Ναό του Σολομώντος στα Ιεροσόλυμα υπήρχε αυτός ο «πολυλατρεμένος»… όνος. Διαβάζουμε στο 33ο βιβλίο του Διόδωρου Σικελιώτη:
«Γιατί ο Αντίοχος, που απεκλήθη Επιφανής, ο οποίος πολέμησε εναντίον των Ιουδαίων, εισήλθε στον άδυτο σηκό του (ναού του) Θεού, όπου ήταν νόμιμο να εισέρχεται μόνο ο ιερέας. Και καθώς βρήκε εντός του λίθινο άγαλμα ανδρός που διέθετε μεγάλη γενειάδα, που καθόταν πάνω σε όνο και είχε στα χέρια του βιβλίο, συμπέρανε ότι (το άγαλμα αυτό) ήταν του Μωυσή, αυτού που έκτισε τα Ιεροσόλυμα και συγκρότησε το έθνος, ενώ επιπλέον, νομοθέτησε προς χάριν των Ιουδαίων τα μισάνθρωπα και παράνομα έθιμά τους».
Και εφόσον μόνο ο ιερέας (ο αρχιραββίνος) του ναού επιτρεπόταν να εισέλθει στο άδυτο και να δει το… θαύμα του όνου και του αναβάτη του, το πιθανότερο είναι ότι ακόμη και οι περισσότεροι Ιουδαίοι είχαν μαύρα μεσάνυχτα περί της ταυτότητας των… ιερών τους!
Οι όνοι, λοιπόν, αυτοί –οι «μυημένοι» του… όνου Εβραίοι Σιωνιστές, δηλαδή- θα βάλουν στο μάτι την… Καρμανία. Και ουδέν αληθέστερον τούτου, αφού το έχουν ήδη πράξει, καθότι η Καρμανία βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Ιράν, που ήταν μ’ αυτή την ονομασία γνωστό κατά την Αρχαιότητα. Και είναι ηλίου φαεινότερον το πόσο θέλουν να απαλλαγούν από το Ιράν οι Ισραηλινοί!
Το τι θα γίνει, τελικά, δε μας αποκαλύπτεται, αλλά ο τελευταίος στίχος είναι σαφέστατος: «οι κρατούντες της γης» θα είναι «καλυμμένοι», άρα ασφαλείς. Λέτε να υπονοούνται εδώ οι τεράστιες υπόγειες πόλεις που έχουν φτιαχτεί σε ολόκληρη τη γη για τους ολίγους και «εκλεκτούς» γαϊδουρινούς;
Πάντως, ο υπόλοιπος κόσμος θα υποφέρει, όπως μας αποκαλύπτεται από την επόμενη προφητεία, που βασίζεται στην πανάρχαια εκείνη προφητεία που λέει ότι ο κόσμος θα τελειώσει όπως τον ξέρουμε, όταν θα καταστραφεί η Ρώμη. Αν και το ζήτημα αυτό ανήκει στο τρίτο μέρος του παρόντος, παραθέτω εδώ τη σχετική προφητεία του Νοστράδαμου:
LXV
O vaste Rome ta ruyne s’ approche,
Non de tes murs, de ton sang & substance,
L’ aspre par letters fera si horrible coche
Fer pointu mis a tous iusques au manche. 
-
Ω ευρεία Ρώμη, η ερείπωσή σου πλησιάζει,
όχι των τειχών σου, του αίματος και της ουσίας σου,
ο λευκός, μέσω των γραμμάτων, θα προκαλέσει μια τόσο τρομακτική απώλεια
σίδερο αιχμηρό θα μπει σε όλους μέχρι το κόκαλο.

Μεγάλη καταστροφή πλησιάζει τη Ρώμη, μια καταστροφή που δε θα πλήξει τόσο τα κτίρια –έχουμε πολλά τέτοια «έξυπνα» όπλα στον καιρό μας, που αφανίζουν μόνον ό,τι έχει ζωή και αφήνουν απείραχτες τις «υποδομές», τα… ντουβάρια! Αλλά ίσως ούτε και τους κατοίκους να βλάψει (αφού δε θα χυθεί αίμα, όπως αναφέρει το τετράστιχο), οπότε ίσως να μιλάμε για εκκένωση της πόλης πριν το χτύπημα. Αλλά μια πόλη χωρίς κατοίκους πια, είναι, ούτως ή άλλως, μια κατεστραμμένη πόλη…
Ο αίτιος της «τρομακτικής απώλειας» της Ρώμης; Ο «λευκός», μέσω των γραμμάτων: μέσω της επιστήμης και της τεχνολογίας, που από τους λευκούς πήγασε, όπως και να το κάνουμε. Η λέξη που χρησιμοποιείται εδώ από τον Νοστράδαμο είναι ελληνική «aspre» > άσπρος, αλλά έχει μία ακόμη διάσταση, η οποία εντείνει την αίσθηση για τον κακό χαρακτήρα αυτού του λευκού. Η κοντινή γαλλική λέξη «âpre» σημαίνει «πικρός». Άλλη μια προφητεία με διπλό συμβολισμό, λοιπόν, που δείχνει το πόση δυστυχία, πόση πίκρα, θα προκληθεί σε όλους από το «σίδερο» των όπλων και της τεχνολογίας, που έφεραν οι λευκοί!
Πότε θα επέλθει αυτή η καταστροφή, που θα σημάνει και το τέλος του Πολιτισμού μας όπως τον γνωρίζουμε; Περισσότερα επί του θέματος, στο τρίτο και τελευταίο μέρος…
Για τον ΕΟΕ Ντορέτα Πέππα